Narty najogólniej można podzielić na zjazdowe, biegowe, skokowe. Największą popularnością wśród narciarzy cieszą się narty zjazdowe, wśród których wyróżniamy:

narty wyczynowe gigantowe
Narty te są bardzo wymagające, nie tolerują braku umiejętności i raczej nie możemy liczyć na żaden kompromis z ich strony. Służą do ścigania się, więc zaczynają pokazywać, co potrafią dopiero przy dużych prędkościach na twardych i ostrych stokach. Ich promień skrętu waha się od 22 do 28 m w zależności od długości narty.


 

 

Wielu rodziców zadaje sobie pytanie: kiedy nasze dziecko może zacząć uczyć się jazdy na nartach? Odpowiedź jest bardzo prosta - jak najszybciej! Maluchy w wieku nawet 4 lat doskonale radzą sobie na swoich małych nartkach, zadziwiając w ten sposób nierzadko starsze osoby. Oczywiście najlepszym rozwiązaniem jest oddanie dziecka pod opiekę wykwalifikowanego instruktora. Dzieci uczą się szybciej od nas, ale wymagają innych metod nauczania, dlatego warto jest zainwestować w solidne podstawy techniczne dla małego narciarza.

Dzieci do 5 lat:

Tak małe dzieci są w stanie skoncentrować się na tym, co przekazuje instruktor przez bardzo krótki czas, dlatego metody nauczania dorosłych nie mają tutaj zastosowania. Nie tłumaczy się maluchom teoretycznych zasad, gdyż one i tak ich nie rozumieją lub nie potrafią wprowadzić "w życie". Praca z maluchami polega na nauce poprzez zabawę.
Na początek ubiera się dziecku buty narciarskie, wychodzi z nim na śnieg i bawi się z nim. Dziecko biega, podchodzi, zjeżdża na pośladkach, skacze na jednej, na dwóch nogach - dziecko nauczy się w ten sposób śniegu i zdobywa nową umiejętność - utrzymanie równowagi na śniegu w butach narciarskich. Wszelkie nawet proste zabawy wzmacniają u malucha poczucie bezpieczeństwa na śniegu. Gdy nadejdzie odpowiedni moment ubiera się dziecku narty w ramach urozmaicenia zabawy. Chodzi ono z jedną nartą, z dwoma nartami. Jak się wywróci nie doradza się, nie pomaga się podnieść, ale też nie krytykuje. Często popełnianym błędem jest trzymanie dziecka między nogami i popychanie go do przodu. Dziecko zamiast szukać takiego ustawienia ciała, by utrzymać równowagę, znajduje oparcie w nogach podopiecznego. Umiejętność wywracania się jest bardzo ważna w opanowaniu sztuki jazdy na nartach. Nie można jednak przeforsować dziecka, gdyż narty będą dla niego nie zabawą, lecz ciężką pracą, której zechce za wszelką cenę uniknąć. Najlepiej spędzać z dzieckiem od 1 do 2 godzin na stoku.

Dzieci od 5 do 10 lat:

W tym wieku dzieci uczą się przez naśladowanie zachowań innych. Dziecku nie tłumaczy się teorii, nie doradza. Dziecko powinno traktować stok jako plac zabaw. Nierówności terenu używa się jako urozmaicenia zabaw na śniegu. Pozwala się dziecku skakać na małych muldkach, przejeżdżać pod nogami instruktora, ustawia się slalom z kijków. Ważny jest dobór odpowiednich tras dla umiejętności dziecka. Oczywiście szybko będzie ono zainteresowane trasami czerwonymi i czarnymi, ale nie należy je tam zabierać. Zjazd zbyt trudną trasą, choć udany, niczego nie nauczy, jedynie wykształci nawyk "jazdy defensywnej". Wybiera się trasy na których dziecko nawet pługiem będzie w stanie kontrolować prędkość i kierunek jazdy. Jadąc przed dzieckiem staramy się skręcać długimi skrętami gigantowymi, krótki śmig może być odebrany przez dziecko jako jazda na krechę (proszę pamiętać, że dziecko w tym wieku uczy się przez naśladowanie). Dziecko powinno być dopingowane, nie krytykowane. Nie można denerwować się na nie czy krzyczeć. Optymalnym czasem zajęć na stoku są tutaj 2- 3 godziny dziennie.

Dzieci od 10 do 14 lat:

Nadal najskuteczniejszą formą nauki jest naśladowanie, ale można już wprowadzać tłumaczenia teoretyczne. W tym wieku (a szczególnie pod koniec tego okresu) można z powodzeniem stosować metody nauczania polecane dla dorosłych osób. Jest wielce prawdopodobne, że dziecko które rozpoczęło przygodę z nartami w wieku 5-6 lat, w wieku 13 - 14 przerośnie instruktora swoimi możliwościami.